Kto i z kim? Analiza rozbieżności stanowisk w głosowaniach w Radzie Unii Europejskiej, w latach 2009–20141
2018, 2018, Numer 2
Uniwersytet Jagielloński, Wydział Studiów Międzynarodowych i Politycznych
Data publikacji
Model publikowania
Rodzaj licencji
Dziedzina
Dyscyplina
Język publikacji
Pliki do pobrania
PDF 651 KB
Liczba wyświetleń:237
Liczba pobrań:25
Cytowania Crossref:0
Wynik Altmetric:0
Abstrakt
The purpose of the article is to analyse the cases of contestation of decisions in the Council of the European Union during voting on legislative acts in the ordinary legislative procedure, in the period 2009–2014. In the first step, two research hypotheses were delineated. The first one assumed the dominance of the coalition culture in voting, the second one assumed the opposite, the dominance of the culture of consensus. In addition, two further hypotheses were delineated which assumed conflicts in the European Union between the countries of the north and south and between the “old” vs. “new” Union. In order to verify the hypotheses, a multidimensional scaling technique was applied. Empirical analysis confirmed that the dominant culture of voting is the culture of consensus. Despite this, several countries strongly emphasised their separate positions, trying to form coalitions. Moreover, conflicts between the north and south Europe and the “new” and “old” Union were not confirmed.<br>Celem artykułu jest analiza przypadków kontestacji decyzji w Radzie Unii Europejskiej podczas głosowania nad aktami legislacyjnymi w zwykłej procedurze ustawodawczej, w latach 2009–2014. W pierwszym kroku postawiono dwie hipotezy badawcze. Pierwsza zakładała dominację kultury koalicyjności w głosowaniach, druga zaś odwrotnie – dominację kultury konsensusu. Dodatkowo postawiono dwie hipotezy zakładające istnienie konfliktów w Unii Europejskiej między państwami północy i południa oraz „starej” i „nowej” Unii. W celu weryfikacji hipotez zastosowano technikę skalowania wielowymiarowego. Analiza empiryczna wykazała, że dominującą kulturą głosowania jest kultura konsensusu. Pomimo tego, kilka państw zdecydowanie podkreślało swoje odrębne stanowiska, próbując tworzyć koalicje kontestujące. Ponadto nie potwierdzono hipotezy zakładającej istnienie konfliktów między państwami z północy i południa Europy oraz z „nowej” i „starej” Unii.
Słowa kluczowe:
Inne artykuły z tego numeru
Spis treści/Contents
- system politycznydemokracjaliberalizmpopulizmkonsensus politycznypolitical systemdemocracyliberalismpopulismpolitical consensus
Demokracja nieliberalna jako projekt polityczny
Andrzej Antoszewski
- wielopoziomowy konstytucjonalizmprawa podstawoweeuropejska tożsamość konstytucyjnamultilevel constitutionalismfundamental rightsEuropean constitutional identity
Wielopoziomowy konstytucjonalizm Unii Europejskiej a stosowanie praw podstawowych
Jacek Barcik
Podobne publikacje
14.12.2020
migracjapolityka integracyjnaintegracja językowaSzwecjaUnia EuropejskaSzwedzka polityka integracji imigrantów: rola znajomości języka
Vladyslav Butenko, Aleksei Chekmazov
25.05.2025
Bośnia i HercegowinaSąd Konstytucyjnysuwerenność państwowasędziowie zagraniczniwspólnota międzynarodowaUnia EuropejskaSędziowie zagraniczni w Sądzie Konstytucyjnym Bośni i Hercegowiny. Aspekty prawne i polityczne
Krzysztof Krysieniel
29.11.2012
specialised agenciesEuropean Unionjustice and home affairsEU area of justicefreedom and securityinternal securityagencje wyspecjalizowaneUnia Europejskaobszar spraw wewnętrznych i wymiaru sprawiedliwościprzestrzeń wolnościbezpieczeństwa i sprawiedliwości UEbezpieczeństwo wewnętrznePrzedmiot i metodologia rozprawy doktorskiej pt. „Rola wyspecjalizowanych agencji Unii Europejskiej w obszarze spraw wewnętrznych i wymiaru sprawiedliwości”
Jolanta Szymańska