pl
Oryginalny artykuł naukowy
Przegląd Europejski – European Studies Quarterly

Miękka Siła: ramy teoretyczne i podstawy polityczne

2020, 2020, Numer 4

Mario De Martino

0000-0002-3903-6532

Peoples' Friendship University of Russia (RUDN University) (Moscow, Russia)

DOI

10.31338/1641-2478pe.4.20.1

Data publikacji

14.12.2020

Model publikowania

open access

Rodzaj licencji

CC BY 4.0 Int.

Dziedzina

Dziedzina nauk społecznych

Dyscyplina

stosunki międzynarodowe, ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne, nauki socjologiczne

Język publikacji

Angielski, Polski

Pliki do pobrania

PDF 193 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:2136

Liczba pobrań:395

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0

Abstrakt

Choć minęło 30 lat, odkąd koncepcja „miękkiej siły” (ang. soft power) została sformułowana przez amerykańskiego politologa Josepha Nye’a Jr, eksperci w stosunkach międzynarodowych nadal debatują na temat wkładu, jaki soft power może wnieść w politykę zagraniczną. Niniejszy artykuł ma na celu analizę ram epistemologicznych „miękkiej siły” od opracowania tej koncepcji na przestrzeni lat. Badanie obejmuje dwa zasadnicze aspekty „miękkiej siły”. Pierwsze z nich to studium na temat znaczenia koncepcji „miękkiej siły” w obecnej dynamice politycznej. Drugą jest analiza definicji „miękkiej siły” z uwzględnieniem ewolucji tej idei od czasu jej sformułowania przez Josepha Nye'a. Debata akademicka dot. koncepcji „miękkiej siły” ogniskuje się głównie wokół czterech punktów: (1) definicja „miękkiej siły”, (2) związek między twardą i miękką siłą; (3) zasoby i zachowania generujące „miękką siłę”; (4) zaangażowani aktorzy, gdy mówimy o „miękkiej sile”. W debacie politycznej ostatnich kilku lat niektórzy politolodzy i praktycy wyrazili wątpliwości co do znaczenia i skuteczności „miękkiej siły” w obecnej międzynarodowej dynamice politycznej. Jednak pandemia COVID-19, która zmienia światowy porządek, pokazuje, że stosowanie skutecznej dyplomacji publicznej jest nadal kluczowe w stosunkach międzynarodowych.

Słowa kluczowe:

miękka siła,polityka zagraniczna,dyplomacja publiczna

Bibliografia

AMSDEN Alice Hoffenberg (2001), The rise of "the rest": challenges to the west from late-industrializing economies, Oxford University Press, USA.

https://doi.org/10.1093/0195139690.003.0001

BAKER III James A., HAMILTON Lee H. et al. (2006), The Iraq study group report, Vintage.

https://doi.org/10.21236/ADA459111

FAN Ying (2008), Soft power: Power of attraction or confusion?, "Place Branding and Public Diplomacy", vol. 4, no. 2.

https://doi.org/10.1057/pb.2008.4

FULTON Jonathan (2020), China's soft power during the coronavirus is winning over the Gulf states, Atlantic Council, https://atlanticcouncil.org/blogs/menasource/chinas-soft-power-duringthe-coronavirus-is-winning-over-the-gulf-states/ (16.04.2020).

GLASER Bonnie S., MURPHY Melissa E. (2009), Soft power with Chinese characteristics: The ongoing debate, in: Carola McGiffert (ed.), Chinese soft power and its implications for the United States: competition and cooperation in the developing world, A Report of the CSIS Smart Power Initiative, Washington D.C.

HALL Todd (2010), An unclear attraction: a critical examination of soft power as an analytical category, "The Chinese Journal of International Politics", vol. 3.

https://doi.org/10.1093/cjip/poq005

HERRING Eric, RANGWALA Glen (2006), Iraq in fragments: The occupation and its legacy. Cornell University Press.

HOUSE OF LORDS (2014), Persuasion and Power in the Modern World, Select Committee on Soft Power and the UK's Influence, Report of Session 2013-14.

HUNTER Alan (2009), Soft power: China on the global stage, "Chinese Journal of International Politics", vol. 2, no. 3.

https://doi.org/10.1093/cjip/pop001

HUNTINGTON Samuel P. (1993), The third wave: Democratization in the late twentieth century, University of Oklahoma Press, Norman.

LASKAI Lorand C. (2013), Soft Power or Ancient Wisdom?, "The Diplomat", https://thediplomat.com/2013/08/soft-power-or-ancient-wisdom/ (19.08.2013).

LEE Shin-Wha (2011), The theory and reality of soft power: Practical approaches in East Asia, in: MELISSEN Jan (ed.), Public diplomacy and soft power in East Asia, Palgrave Macmillan, New York.

https://doi.org/10.1057/9780230118447

LOCK Edward (2010), Soft power and strategy: Developing a 'strategic' concept of power, in: PARMAR Inderjeet, COX Michael (ed.), Soft power and US foreign policy, Routledge, New York.

LI Eric X. (2018a), The End of Soft Power?, "Limes Rivista Italiana di Geopolitica", https://www.limesonline.com/en/the-end-of-soft-power (27.08.2018)

LI Eric X. (2018b), The Rise and Fall of Soft Power, "Foreign Policy", https://foreignpolicy.com/2018/08/20/the-rise-and-fall-of-soft-power/ (20.08.2020).

LI Mingjiang (2009), Soft Power China's Emerging Strategy in International Politics, Lexington Book, Lanham, MD.

MELISSEN Jan (ed.) (2005), The New Public Diplomacy: Soft Power in International Relations, Palgrave Macmillan.

https://doi.org/10.1057/9780230554931

MELISSEN Jan (2011), Public diplomacy and soft power in East Asia, Palgrave Macmillan, New York.

NYE JR Joseph S. (1990a). Bound to lead: the changing nature of American power, Basic Books, New York.

NYE JR Joseph S. (1990b), Soft power, "Foreign policy", vol. 80.

https://doi.org/10.2307/1148580

NYE JR Joseph S. (2002), The Paradox of American Power: Why the world's only superpower can't go it alone, Oxford University Press, New York.

NYE JR Joseph S. (2004), Soft power: The means to success in world politics, Public Affairs, New York.

NYE JR Joseph S. (2005), Soft power and higher education, "Forum for the Future of Higher Education", http://forum.mit.edu/articles/soft-power-and-higher-education/ (15.04.2005).

NYE JR Joseph S. (2008a), Foreword, in: Yasushi Watanabe, David L. McConnell (eds.), Soft power superpowers: Cultural and national assets of Japan and the United States, ME Sharpe, Armonk, New York.

NYE JR Joseph S. (2008b), The powers to lead, Oxford University Press.

NYE JR Joseph S. (2010a), The Future of Soft Power in US Foreign Policy, in: Inderjeet Parmar, Michael Cox (eds.), Soft power and US foreign policy: Theoretical, historical and contemporary perspectives, Routledge, New York.

NYE JR Joseph S. (2010b), Responding to my critics and concluding thoughts, in: Inderjeet Parmar, Michael Cox (eds.), Soft power and US foreign policy: Theoretical, historical and contemporary perspectives, Routledge, New York.

NYE JR Joseph S. (2011), Power: hard, soft, and smart, in: Daniel J. Christie (ed.), The Encyclopedia of Peace Psychology, Blackwell Publishing Ltd.

https://doi.org/10.1002/9780470672532.wbepp216

NYE JR Joseph S. (2015), Reinstating soft power into US foreign policy Twenty-five years after the first Gulf War, its lessons lost, "Globe Contributor", http://www.bostonglobe.com/opinion/2015/08/08/reinstating-soft-power-into-foreign-policy/R5SqmPZJ4iSR4yEevQ3amJ/story.html (09.08.2015).

NYE JR Joseph S. (2020), No, the Coronavirus Will Not Change the Global Order, Foreign Policy. https://foreignpolicy.com/2020/04/16/coronavirus-pandemic-china-united-states-powercompetition/ (16.04.2020).

OSIPOVA Yelena (2014), "Russification" of "Soft Power": Transformation of a Concept. Exchange, "The Journal of Public Diplomacy", vol. 5, issue 1.

OĞUZLU Tarik (2020), Transformation of soft power to sharp power in post-coronavirus age, "Daily Sabah", https://www.dailysabah.com/opinion/op-ed/transformation-of-soft-power-to-sharppower-in-post-coronavirus-age (26.04.2020).

PARMAR Inderjeet, COX Michael (eds) (2005), Soft power and US foreign policy: Theoretical, historical and contemporary perspectives, Routledge, New York.

PIMENOVA Elena (2017), The Decline of Soft Power?, "MGIMO review of international relations", vol. 1(2017).

https://doi.org/10.24833/2071-8160-2017-1-52-57-66

RAMO Joshua Cooper (2004), The Beijing consensus, The Foreign Policy Center.

RIORDAN Shaun (2005), Dialogue-based Public Diplomacy: a New Foreign Policy Paradigm?, in: Jan Melissen (ed.) (2005), The New Public Diplomacy: Soft Power in International Relations, Palgrave Macmillan.

https://doi.org/10.1057/9780230554931_10

SAREEN Sushant (2018), When soft power is not enough, Observer Research Foundation. https://www.orfonline.org/research/when-soft-power-not-enough-44889/ (11.10.2018).

SEIB Philip (2009), Toward a new public diplomacy: Redirecting US foreign policy, Springer, New York.

https://doi.org/10.1057/9780230100855

SMITH-WINDSOR Brooke A. (2000), Hard power, soft power reconsidered,

VYAS Utpal (2010), Soft power in Japan-China relations: State, sub-state and non-state relations, Routledge, New York.

https://doi.org/10.4324/9780203835791

WATANABE Yasushi, McCONNELL David L. (eds) (2008), Soft power superpowers: Cultural and national assets of Japan and the United States, ME Sharpe, Armonk, New York.

WILSON III Ernest J. (2008), Hard power, soft power, smart power. "The Annals of the American Academy of Political and Social Science", vol. 616, no. 1.

https://doi.org/10.1177/0002716207312618

ZAHRAN Geraldo, RAMOS Leonardo (2010), From hegemony to soft power: implications of a conceptual change, in: Inderjeet Parmar, Michael Cox (eds.), Soft power and US foreign policy: Theoretical, historical and contemporary perspectives, Routledge, New York.

ZI Sun (2007), The art of war: Sun Zi's military methods, Columbia University Press.

Podobne publikacje