pl
Oryginalny artykuł naukowy
Przegląd Europejski – European Studies Quarterly

Karta Polaka jako instrument polityki łączności z zagranicznymi rodakami w latach 2008–2020

2021, 2021, Numer 1

Paweł Hut

0000-0002-2616-0817

University of Warsaw (Warsaw, Poland)

DOI

10.31338/1641-2478pe.1.21.12

Data publikacji

14.04.2021

Model publikowania

open access

Rodzaj licencji

CC BY 4.0 Int.

Dziedzina

Dziedzina nauk społecznych

Dyscyplina

stosunki międzynarodowe, ekonomia i finanse, nauki o komunikacji społecznej i mediach, nauki o polityce i administracji, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki prawne, nauki socjologiczne

Język publikacji

Angielski, Polski

Pliki do pobrania

PDF 171 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:79

Liczba pobrań:16

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0

Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest ocena procesu budowania więzi łączącej zagranicznych Polaków z historyczną ojczyzną oraz wskazanie ewentualnych zmian w obowiązujących przepisach, które ograniczają efektywność Karty Polaka. Autor analizuje przesłanki i okoliczności wprowadzenia do krajowego systemu prawnego Karty Polaka. W pierwszej części przedstawiono czynniki, których skutkiem były masowe przesiedlenia po II wojnie światowej i po 1990r. Dalej zrekonstruowano debatę nad założeniami ustawy o Karcie Polaka, argumenty krytyczne oraz dane statystyczne. W kolejnej części przedstawiono zmiany prawne wprowadzone po 10 latach od uchwalenia ustawy o Karcie Polaka. W podsumowaniu zawarto ocenę i prognozy dotyczące Karty Polaka.

Słowa kluczowe:

zagraniczni rodacy,Karta Polaka,repatriacja,przesiedlenia,polityka imigracyjna

Bibliografia

BOGUSŁAWSKI Franciszek (2005), Z kazachstańskich stepów do Sejmu RP, Warszawa.

CZERNIAKIEWICZ Jan (1987), Repatriacja ludności polskiej z ZSRR 1944-1948, Warszawa.

GAWĘCKI Marek (1996), Kazachstańscy Polacy, Warszawa.

HUT Paweł (2014), Polska wobec Polaków w przestrzeni poradzieckiej. Od solidaryzmu etnicznego do obowiązku administracyjnego, Warszawa.

INFORMACJA o stosowaniu ustawy o repatriacji (niepublikowany), MSWiA 2000-2019.

KABZIŃSKA Iwona (1999), Wśród „kościelnych Polaków”: wyznaczniki tożsamości etnicznej (narodowej) Polaków na Białorusi, Warszawa.

KABZIŃSKA Iwona (2009), Między pragnieniem ideału a rzeczywistością: Polacy na Litwie, Białorusi i Ukrainie w okresie transformacji systemowej przełomu XX i XXI stulecia, Warszawa.

KURCZ Zbigniew (2005), Mniejszość polska na Wileńszczyźnie: studium socjologiczne, Wrocław.

ROCZNIK DEMOGRAFICZNY (2020), GUS, Warszawa.

RUCHNIEWICZ Małgorzata (2000), Repatriacja ludności polskiej z ZSRR w latach 1955-1959, Warszawa.

RZĄDOWY PROGRAM współpracy z Polonią i Polakami za granicą w latach 2015-2020 (WWW), https://www.gov.pl/web/dyplomacja/rzadowy-program-wspolprac-z-polonia-i-polakami-zagranica-w-latach-2015-2020 (20.12.2020)

USTAWA (1997/739) o cudzoziemcach z dn. 25 czerwca 1997 r. (Dz. U. Nr 114, poz. 739).

USTAWA (2000/1118) o repatriacji z dn. 9 listopada 2000 r. (Dz. U. Nr 106, poz. 1118).

USTAWA (2007/1280) o Karcie Polaka z dn. 7 września 2007 r. (Dz. U. Nr 180, poz. 1280).

https://doi.org/10.1055/s-2007-991352

USTAWA (2016/753) o zmianie ustawy o Karcie Polaka oraz niektórych innych ustaw z dn. 13 maja 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 753) A.

USTAWA (2016/2066) o zmianie ustawy o Karcie Polaka oraz ustawy o cudzoziemcach z dn. 15 listopada 2016r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2066) B.

ŻOŁĘDOWSKI Cezary (2003), Białorusini i Litwini w Polsce, Polacy na Białorusi i Litwie, Warszawa.