Uniwersalizm i oryginalność we współczesnych strategiach soft power

2021, Numer 3

Peoples’ Friendship University of Russia – RUDN University (Moscow, Russia)


Data publikacji

25.11.2021

Model publikowania

open access

Rodzaj licencji


Dziedzina

Dziedzina nauk humanistycznych

Dyscyplina

nauki o polityce i administracji, stosunki międzynarodowe, nauki socjologiczne, nauki prawne, ekonomia i finanse, nauki o zarządzaniu i jakości, nauki o komunikacji społecznej i mediach

Język publikacji

polski, angielski

Pliki do pobrania

PDF 385 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:347

Liczba pobrań:109

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0


Abstrakt

Autor analizuje zasady i osobliwości strategii soft power różnych państw jako problem badawczy po- litologii porównawczej. Artykuł podejmuje problematykę określenia zasad i kluczowych elementów konkurencyjnych strategii soft power w systemie stosunków międzynarodowych, które są aktualnie przedmiotem zainteresowania nauk politycznych. Podstawą metodologiczną analizy jest prawo przestrzennego zróżnicowania H. Hotellinga (znane jako prawo/model Hotellinga) i jego polityczne implikacje, sformułowane przez A. Downsa. Autor bada dwie przeciwstawne tendencje: dryfowanie treści i strategii miękkiej siły różnych państw w kierunku unifikacji i konwergencji komunikowanych wartości i standardów oraz przeciwnie – wzrost polaryzacji ideologicznej i wartości w następstwie eskalacji napięć międzynarodowych i globalnych. Zasady i reguły przestrzennego zróżnicowania H. Hotellinga i A. Downsa zostały zastosowane do opracowania typologii narodowych strategii soft power w celu oceny ich skuteczności i segmentacji potencjalnych odbiorców dla uzyskania maksy- malnego efektu. Stwierdzono, że ze względu na polimodalność i cywilizacyjną różnorodność świata, uniwersalistyczne projekty soft power mogą mieć ograniczony sukces, przy znacznych kosztach i stratach reputacji, przyciągając jednocześnie kraje mające zbliżone wartości i odpychając inne. Podział ten stanowi podstawę do grupowania „baniek informacyjnych” nie tylko według interesów, ale także wartości.

Słowa kluczowe:

Bibliografia

APSALONE Madara, ŠUMILO Ērika (2015), Socio-Cultural Factors and International Competitiveness, "Business Management and Education", vol.13(2), p.276-291.

https://doi.org/10.3846/bme.2015.302

BARBER Benjamin R. (1996), Jihad vs. McWorld: Terrorism's Challenge to Democracy, 1st edition, Ballantine Books.

CHERNENKO Elena (2015), What is Written Cannot be Undone?, "Russia in Global Affairs", no. 1.

DE MARTINO Mario (2020), Soft power: Theoretical framework and political foundations, "Przegląd Europejski", no. 4/2020, p.11-24.

https://doi.org/10.31338/1641-2478pe.4.20.1

DOWNS Anthony (1957), An Economic Theory of Democracy, New York.

DRAGACHEVA Olga S. (2006), Foreign policy image of the state and its leader: Technologies of formation and positioning, Moscow.

GLOBAL SOFT POWER INDEX 2020 (2020), Brand Finance, https://brandirectory.com/globalsoftpower/download/brand-finance-global-soft-power-index-2020.pdf (11.01.2021).

GURR Thomas (1970), Why Men Rebel, Princeton University Press.

HOTELLING Harold (1929), Stability in Competition, "The Economic Journal", vol. 39, no. 153, March.

https://doi.org/10.2307/2224214

ISLAM Lamia (2021), Relative Deprivation and the Sustainable Development Goals, in: Filho W. LEAL et al. (eds), Peace, Justice and Strong Institutions. Encyclopedia of the UN Sustainable Development Goals, Springer, Cham.

https://doi.org/10.1007/978-3-319-71066-2_142-1

IVANOV Oleg B. (2019), "Soft power" as a catalyst of socio-political conflicts, "RUDN Journal of Public Administration", vol. 6, no. 3, p. 167-176;

https://doi.org/10.22363/2312-8313-2019-6-3-167-176

IVANOV Vladimir G. (2015), "Charts power" - international ratings as a tool of soft power and an economic weapon: The technologies of application and the strategies of counteraction, Moscow: INFRA-M.

KOSACHEV Konstantin (2012), The specifics of Russian soft power, "Russia in Global Affairs", в„–3, July/September 2012, https://eng.globalaffairs.ru/articles/the-specifics-of-russian-soft-power/ (07.10.2012)

KOUMA Jean (2019), Russian Cultural Marking of the International Scene: The Soft Power to the Test (2000-2018), "RUDN Journal of Public Administration", vol. 6, no. 4, p.356-365. ttps://

https://doi.org/10.22363/2312-8313-2019-6-4-356-365

LEONOVA Olga (2014), "Soft power": the tools and the influence coefficients, "Obozrevatel-Observer", no. 3 (290).

LEONOVA Olga (2015), Approaches to the analysis of "soft power" in the Russian political science, "Obozrevatel-Observer", no. 2 (301).

NOYA Javier (2005), El Poder Simbólico De Las Naciones, "Documento de Trabajo", no. 35/2005, http://www.ddooss.org/articulos/otros/NoyaPoderSimbolico.pdf (11.01.2021).

PARSHIN Pavel (2015), Adventures of Soft Power in the World of Communication Technologies, in: E.G. Borisov (ed.), Soft power. Interdisciplinary analysis, Moscow.

PRESTOWITZ Clyde (2005), Rogue Nation - American Unilateralism and The Failure of Good Intentions, St. Petersburg: Amphora.

RIVAS Cesar V. (2010), Cosmopolitan Constructivism: Mapping a Road to the Future of Cultural and Public Diplomacy?, "Public diplomacy magazine", Winter 2010, http://publicdiplomacymagazine.com/cosmopolitan-constructivism-mapping-a-road-to-the-future-of-cultural-and-publicdiplomacy/ (27.03.2017).

VASILENKO Irina et al. (2013), Russia's image strategy in the context of world experience, Moscow: International relations. The Soft Power 30 (WWW), https://softpower30.com/ (11.01.2021).

Podobne publikacje