en
Przegląd Europejski – European Studies Quarterly

Normatywne podstawy uczestnictwa Unii Europejskiej w G20

2016, 2016 (39), No. 1

Marek Rewizorski

0000-0001-8075-8388

Uniwersytet Gdański

DOI

10.31338/1641-2478pe.1.16.4

Publication date

26.06.2016

Publishing model

open access

License type

CC BY 4.0 Int.

Field

Social sciences

Discipline

international relations, economics and finance, communication and media studies, political science and public administration, management and quality studies, law, sociology

Language of publication

Polish

Downloads

PDF 340 KB

Article

Number of views:130

Number of downloads:26

Crossref citations:0

Altmetric score:0

Abstract

This paper offers explanatory insight into the normative basis for the European Union’s participation in the G20, club of international cooperation perceived as a hub in the system of global governance. Despite a number of provisions of treaties, opinions and judgments of the ECJ governing the external dimension of the EU activity, presence of the EU in the G20 is based on informal basis, and its effectiveness is determined by arrangements between the Commission and the European Council. By investing in the paranormative model of representation in the G20, based on obscure delimitation of competences between the European Council and the Commission, the EU moved towards solutions that can be described as anomalies in a situation where each of the other members of the group strives to give its policy the greatest clarity and decisiveness.<br>W artykule podjęto próbę eksplanacyjnego wglądu w normatywne podstawy uczestnictwa Unii Europejskiej w G20, klubie współpracy międzynarodowej uznawanym za centrum systemu global governance. Pomimo szeregu postanowień traktatowych, opinii i wyroków TSUE regulujących zewnętrzny wymiar aktywności UE, obecność Unii w G20 opiera się na nieformalnych podstawach, a jej skuteczność wyznaczają kompromisy między Komisją i Radą Europejską. Unia Europejska, inwestując w paranormatywny model reprezentacji w G20, oparty na niejasnej delimitacji kompetencji między Radą Europejską a Komisją, skłoniła się ku rozwiązaniom, które można by określić mianem anomalii w sytuacji, gdy każdy z pozostałych uczestników grupy dąży do nadania swojej polityce jak największej wyrazistości i decyzyjności.

Keywords:

Unia Europejska,G20,globalne zarządzanie,zobowiązanie,reprezentacja

Bibliography

BARCZ Jan (2010), Umowy międzynarodowe Unii Europejskiej z państwami trzecimilub organizacjami międzynarodowymi, w: Jan Barcz (red.), Ustrój Unii Europejskiej,cz. III, Warszawa.

BROK Elmar, SELMAYR Martin (2004), EU – Verfassungskonvent und Regierungskonferenz:Monnet oder Metternich?, w: W. Weidenfeld (red.), Die EuropäischeUnion. Politisches System und Politikbereiche, Bonn.

CZAPLIŃSKI Władysław, OSTRIHANSKY Rudolf, SAGANEK Przemysław, WYROZUMSKAAnna (2005), Prawo Wspólnot Europejskich. Orzecznictwo, Warszawa

DEBAERE Peter (2010), The Output and Input Dimension of the European Representationin the G20, „Studia Diplomatica”, Vol. LXIII, Issue 2.

DEBAERE Peter, ORBIE Jan (2013), The European Union in the Gx system, w: KnudE. Jørgensen, Katie V. Laatikainen (red.), Routledge Handbook on the EuropeanUnion and International Institutions: Performance, Policy, Power, Abingdon.

DINGWERTH Klaus, PATTBERG Philipp (2006), Global Governance as a Perspectiveon World Politics, „Global Governance”, Vol. 12.

EC (2008), Communication from the Commission, From Financial Crisis to Recovery:A European Framework for Action, European Commission, October 29, 2008.

EECKHOUT Piet (2011), EU External Relations Law, Oxford.

EMERSON Michael, BALFOUR Rosa, CORTHAUT Tim, WOUTERS Jan, KACZYŃSKIPiotr Maciej, RENARD Thomas (2011), Upgrading the EU’s Role asGlobal Actor, CEPS, Brussels.

G7 (1999), Statement of G7 Ministers and Central Bank Governors, 25 September1999, Washington D.C.

G20 (1999), Communiqué Finance Ministers and Central Banks Governors Meeting,Berlin 15–16 December 1999.

G20 (2010), The G20 Toronto Summit Declaration, pkt. 22., June 27, 2010, http://www.g20.utoronto.ca/2010/to-communique.html (18.06.2015).

HELD David (1995), Democracy and the Global Order. From the Modern State toCosmopolitan Governance, Cambridge.

HENLEY Peter, BLOKKER Niels (2013), The Group of 20: a Short Legal Anatomyfrom the Perspective of International Institutional Law, „Melbourne Journal of InternationalLaw”, Vol. 14, No. 2.

HUIGENS Judith, NIEMANN Arne (2012), The Representation of the European Unionin the G8, w: M. Larionova (red.), The European Union in the G8. Promoting Consensusand Concerted Actions for Global Public Goods, Ashgate, Farnham-Burlington.

JOKELA Juha (2011), The G-20: A Pathway to Effective Multilateralism?, EUISSChaillot Papers.

KIRTON John (2013), G20 Governance for a Globalized World, Farnham, Ashgate.

LUKOV Vadim (2010), G20 and G8 in Search of Solutions: Global Problems of Economyand Society, „International Affairs”, Vol. 56, No. 5.

ŁOŚ-NOWAK Teresa (2009), Wyjaśniać czy interpretować? Dylematy i wyzwaniaczwartej debaty interparadygmatycznej, „Stosunki Międzynarodowe”, nr 1–2.

OPINIA TSUE z 26 kwietnia 1977 r. w sprawie 1/76 (Inland Waterway Vessels), Zb.Orz. 1977.

PIETRAŚ Marek, MŁYNARSKA-MARZĘDA Katarzyna (2008), Późnowestfalski ładmiędzynarodowy, Lublin.

POSER E. (2009), Making Rules for Global Finance: Transatlantic Regulatory Cooperationat the Turn of the Millennium, „International Organization”, Vol. 63, No. 4.

PUTNAM R., BAYNE N. (1987), Hanging Together: The Seven-Power Summits, SagePublications, London.

REWIZORSKI Marek (2011), Unia Europejska jako uczestnik stosunków międzynarodowych,w: Marek. Rewizorski (red.), Unia Europejska w stosunkach międzynarodowych,Warszawa.

REWIZORSKI Marek (2013), G-8 czy G-8,5? Uwagi na temat uczestnictwa Unii Europejskiejw grupie ośmiu, „Rocznik Integracji Europejskiej”, nr 7.

REWIZORSKI Marek (2015a), Agora interesów. G20 i wyłanianie się globalnego zarządzania,Warszawa.

REWIZORSKI Marek (2015b), Participation of the European Union and the BRICSin G20, w: The European Union and the BRICS. Complex Relations in the Era ofGlobal Governance, Heidelberg-New York.

REWIZORSKI Marek, PRZYBYLSKA-MASZNER Beata (2012), System instytucjonalnyUnii Europejskiej po traktacie z Lizbony. Aspekty polityczne i prawne, Warszawa.

RISSE Thomas (2004), Global Governance and Communicative Action, „Governmentand Opposition”, Vol. 39, No. 2.

ROSENAU James (1995), Governance in the twenty-first century, „Global Governance”,Vol. 1, No. 1.

ROSENAU James (1999), Toward an Ontology for Global Governance, w: M. Hewson,T. J. Sinclair (red.), Approaches to Global Governance Theory, Albany.

SIMMONS B. (2000), The Legalization of International Money Affairs, „InternationalOrganization”, Vol. 53, No. 3.

TFUE, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE, C 326, z 12.10.2012.

TUE, Traktat o Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE, C 326 z 26.10.2012.

TURKISH G20 Presidency Priorities for 2015, https://g20.org/wp- content/uploads/2014/12/2015-TURKEY-G-20-PRESIDENCY-FINAL.pdf (20.08.2015).

TSF (2009), Waiting to Join the Club, The Stanley Foundation, „Courier”, No. 63.

WESSEL Ramses (2011), The Legal Framework for the Participation of the EuropeanUnion in International Institutions, „Journal of European Integration”, Vol. 33, No. 6.

WOUTERS Jan, KERCKHOVEN Sven van, ODERMATT Jed (2012), The EU at theG20 and the G20’s Impact on the EU, „Working Paper”, No. 93.

WOUTERS Jan, ODERMATT Jed, RAMOPOULOS Thomas (2013), The EU in theWorld of International Organizations: Diplomatic Aspirations, Legal Hurdles andPolitical Realities, „Working Paper”, No. 121, Leuven.

WYROK TRYBUNAŁU (1971) z dnia 31 marca 1971 r. w sprawie 22/70, Komisja WspólnotEuropejskich vs. Rada Wspólnot Europejskich (sprawa ERTA), Zb. Orz. 1971.

WYROK TRYBUNAŁU (2007) z dnia 23 października 2007 r. w sprawie C-440/05Komisja Wspólnot Europejskich vs. Rada Unii Europejskiej, Zb. Orz. 2007, s.I-09097.

Similar publications