DOBRZAŃSKA Anna (2014), Polityka makroostrożnościowa – zagadnienia instytucjonalne.Teoria i dotychczasowe doświadczenia w Unii Europejskiej, „Materiały i Studia”, nr 307.

DYREKTYWA 2013/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi,zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WEoraz 2006/49/WE, Dz.U., L 176 z 27.6.2013, s. 338.

EUROPEJSKA RADA DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO (2016), Raport roczny,https://www.esrb.europa.eu/pub/pdf/ar/2015/esrbar2015.pl.pdf?9d8f6147a393e1f-7f87aeb66e1cfe2d3 (05.01.2017). 4 FEDOROWICZ Magdalena (2013), Nadzór nad rynkiem finansowym Unii Europejskiej,Warszawa.

kwietnia 2013 r. w sprawie celów pośrednich i instrumentów polityki makroostrożnościowej, Dz. Urz. UE, C 170/1.

FEDOROWICZ Magdalena (2011), Porównanie koncepcji normatywnych nowego europejskiego nadzoru finansowego oraz Europejskiego Systemu Banków Centralnych– wybrane zagadnienia, „Studia Europejskie”, nr 2.

KOBIERSKA Zuzanna (2011), Architektura nadzoru finansowego w Unii Europejskiejpo kryzysie finansowym, w: Wiesława Przybylska-Kapuścińska (red.), Reakcje rynkuna kryzys finansowy, Warszawa.

KOMISJA EUROPEJSKA (2009), Komunikat Komisji, Europejski nadzór finansowy,KOM (2009) 252, wersja ostateczna.

KOMISJA EUROPEJSKA (2014), Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie celów i organizacji Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego(ERRS), SWD (2014) 260, final.

KRAŚ Ireneusz (2016), Rozwiązania instytucjonalne w polityce makroostrożnościowej Unii Europejskiej, w: Ireneusz Kraś (red.), Zarządzanie gospodarcze UE w drugiejdekadzie XXI w., Warszawa.

LEMONNIER Mariola (2016), Rola badań porównawczych i interdyscyplinarnych w kwestiach rynku i nadzoru finansowego, w: Anna Jurkowska-Zeidler, Marcin Olszak(red.), Prawo rynku finansowego. Doktryna, instytucje, praktyka, Warszawa. 11 NADOLSKA Aleksandra (2014), Komisja Nadzoru Finansowego w nowej instytucjonalnej architekturze Europejskiego Nadzoru Finansowego, Warszawa.

grudnia 2015 r. w sprawie uznawania i ustalania wskaźników bufora antycyklicznego dla ekspozycji wobec państw trzecich, Dz. Urz. UE, C 97/1.

NIEBORAK Tomasz (2010), Globalny kryzys finansowy – istota, przyczyny, konsekwencje,„Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny”, z. 4.

NOWAK-FAR Artur (2009), Narzędzia Unii Europejskiej w przeciwdziałaniu skutkomświatowego kryzysu finansowego, w: Joachim Osiński (red.), Zrozumieć kryzys, t. 3:Unia Europejska wobec kryzysu ekonomicznego, Warszawa.

EUROPEJSKI BANK CENTRALNY (2015), Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie przeglądu celów i organizacji Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, (CON/2015/4), Dz. Urz. UE, C 192/1. 15 EUROPEJSKI KOMITET EKONOMICZNO-SPOŁECZNY (2014), Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego funkcjonowania Europejskich Urzędów Nadzoru i Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF), COM(2014), 509 final, Dz. Urz. UE, C 251.

grudnia 2015 r. w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej, Dz. Urz. UE, C 97/9.

OSTALECKA Agnieszka (2011), Nowa architektura nadzoru finansowego Unii Europejskiej,„Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”, vol. XLV, 2.

OSTALECKA Agnieszka (2012), Konwergencja w sferze nadzoru finansowego w Unii Europejskiej – istota i kierunki podejmowanych działań, „Nauki o Finansach”, nr 3 (12).

PAWŁOWICZ Leszek, WIERZBA Roman (2007), Sieć bezpieczeństwa a integracja rynków finansowych w Unii Europejskiej, „Bank i Kredyt”, nr 8–9.

ROZPORZĄDZENIE 575/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012, Dz. U., L 176 z 27.6.2013).

ROZPORZĄDZENIE 1092/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, Dz. Urz. UE, L 331 z 15.12.2010.

ROZPORZĄDZENIE 1093/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE, Dz. Urz. UE, L 331 z 15.12.2010.

ROZPORZĄDZENIE 1094/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE, Dz. Urz. UE, L 331 z 15.12.2010.

ROZPORZĄDZENIE 1095/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/ WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE, Dz. Urz. UE, L 331 z 15.12.2010.

ROZPORZĄDZENIE 1024/2013 Rady (UE) z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz. Urz. UE, L 287 z 29.10.2013, s. 63 (rozporządzenie ustanawiające jednolity mechanizm nadzorczy).

SMAGA Paweł (2011), Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego i wyzwania przednią stojące, ”Bezpieczny Bank”, nr 1 (43).

SZPRINGER Włodzimierz (2014), Instytucje nadzoru w sektorze finansowym. Kierunki rozwoju, Warszawa.

TFUE, Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE 2016, C 202.

THE HIGH-LEVEL GROUP (2009) on Financial Supervision in the UE, chaired byJacques de Larosiere. Report, Brussels, 25 February, https://ec.europa.eu/info/system/files/de_larosiere_report_en.pdf (07.01.2017).

ZALECENIE ERRS/2015/1 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie uznawania i ustalania wskaźników bufora antycyklicznego dla ekspozycji wobec państw trzecich, Dz. Urz. UE, C 97/1.

ZALECENIE ERRS/2015/2 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej, Dz. Urz. UE, C 97/9.

ZALECENIE ERRS/2014/1 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie wytycznych dotyczących ustalania wskaźników bufora antycyklicznego, Dz. Urz. UE, C 293/1.

ZALECENIE ERRS/2012/1 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie funduszy rynku pieniężnego, Dz. Urz. UE, C 146/1.

ZALECENIE ERRS/2012/2 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie finansowania instytucji kredytowych, Dz. Urz. UE, C 119/1.

ZALECENIE ERRS/2011/1 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 21 września 2011 r. dotyczące kredytów w walutach obcych, Dz. Urz. UE, C 342/1.

ZALECENIE ERRS/2011/2 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie finansowania instytucji kredytowych denominowanego w dolarach amerykańskich, Dz. Urz. UE, C 72/1.

ZALECENIE ERRS/2011/2 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie mandatu makroostrożnościowego organów krajowych, Dz. Urz. UE, C 41/1.

ZALECENIE ERRS/2013/1 Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 4 kwietnia 2013 r. w sprawie celów pośrednich i instrumentów polityki makroostrożnościowej, Dz. Urz. UE, C 170/1.