en
Przegląd Europejski – European Studies Quarterly

Wpływ europeizacji na relacje cywilnowojskowe w Turcji za rządów partii AKP

2015, 2015 (36), No. 2

Maciej Herbut

0000-0001-6993-5857

Uniwersytet Wrocławski

DOI

10.31338/1641-2478pe.2.15.6

Publication date

29.11.2015

Publishing model

open access

License type

CC BY 4.0 Int.

Field

Social sciences

Discipline

international relations, economics and finance, communication and media studies, political science and public administration, management and quality studies, law, sociology

Language of publication

Polish

Downloads

PDF 315 KB

Article

Number of views:83

Number of downloads:17

Crossref citations:0

Altmetric score:0

Abstract

The Turkish Armed Forces have played a key role in politics since the establishment of the republic in 1923. Despite the thorny relations between the civilian and military elites, the process of European integration played an extremely important role in bringing the country on a path of democratic reforms. Both opposing sides, namely the Justice and Development Party (AKP) and the Turkish Military (TSK), in the context of the ongoing process of European integration and a relatively high societal support for Turkey’s EU accession, seemed to accept more conciliatory approaches to each other (2001–2006). Unfortunately, starting from 2006, along with the rise of euroscepticism among Turks and the loosening of ties with the EU, the AKP and TSK adopted more antagonistic stances towards each other. The European Union and its institutions, which also influence constitutional changes in Turkey, therefore create an extremely important international context for democratisation.<br>Od początku istnienia republiki, armia odgrywała kluczową rolę w kształtowaniu państwa tureckiego. Z punktu widzenia relacji pomiędzy rządzącą Partią Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP) i Tureckimi Siłami Zbrojnymi (TSK), proces europeizacji i reform konstytucyjnych, będących rezultatem starania się Turcji o członkostwo w UE, okazał się kluczowym w demokratyzacji państwa, bowiem obie strony, ze względu na przyspieszenie procesów integracyjnych, były zmuszone do nawiązania dialogu. Niestety po roku 2006, kiedy doszło do pogorszenia relacji pomiędzy UE a Turcją, widoczna stała się radykalizacja poglądów po obu stronach. Głównym celem niniejszej pracy jest ukazanie dynamiki procesów zachodzących w Turcji w ciągu ostatnich lat, ze szczególnym uwzględnieniem relacji cywilno-wojskowych oraz reform konstytucyjnych będących rezultatem harmonizacji prawa tureckiego z prawem UE.

Keywords:

Turcja,relacje cywilno-wojskowe,proces europeizacji,tranzycja demokratyczna,reformy konstytucyjne

Bibliography

AYDINLI Ersel (2009), A Paradigmatic Shift for the Turkish Generals and an End tothe Coup Era in Turkey, „The Middle East Journal”, nr 4.

BBC NEWS (28.04.2007a), Army ‘concerned’ by Turkey vote, http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/6602375.stm (23.08.2014).

BBC NEWS (22.07.2007b), Turkey re-elects governing party, http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/6910444.stm (12.06.2014).

BIENIEK Karol (2013), System partyjny Republiki Turcji w latach 1950–2011, Warszawa.

CELEP Ödül (2011), The Republican People’s Party and Turkey’s EU Membership,„South European Society and Politics”, nr 3.

CIZRE Ümit (2008, red.), Secular and Islamic Politics in Turkey. The making of theJustice and Development Party, London, New York.

COMMISION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (2010), Turkey 2010 ProgressReport, http://ec.europa.eu/enlargement/pdf/key_documents/2010/package/mn_rapport_2010_en.pdf (17.20.2015).

DURAN Burhanettin (2013), Understanding the AK Party’s Identity Politics: A civilizationalDiscourse and its Limitations, „ Insight Turkey”, nr 1.

HALE William, ÖZBUDUN Ergun (2010), Islamism, Democracy and Liberalism inTurkey, London, New York.

HILAL Elver (2005), Reluctant Partners: Turkey and the European Union, „MiddleEast Report”, nr 35.

JENKINS Gareth (2007), Continuity and Change: Prospects for Civil-Military RelationsIn Turkey, „ International Affairs”, nr 2.

JENKINS Gareth (2008), Political Islam in Turkey: Running West, Heading East?,New York.

JENKINS Gareth (2005), Symbols and shadow play: Military-JDP Relations 2002-2004, niepublikowany raport.

KUBICEK Paul (2013), Democratization and Relations with the EU in the AK Party Period. Is Turkey Really Making Progress?, „Insight Turkey”, nr 4.

KONSTYTUCJA REPUBLIKI TURECKIEJ (1982), http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---ed_protect/---protrav/---ilo_aids/documents/legaldocument/wcms_127495.pdf (17.10.2015).

MOHAPATRA Aswini (2011), Turkey’s Transition to Liberal Democracy, and the Issueof EU Membership, „A Journal of International Affairs”, nr 2.

ÖZPEC Burak Bilgehan (2014), Pseudo- Transformation of Civil-Military Relations inTurkey, “International Society For Performance Improvement”, http://www.ispionline.it/sites/default/files/pubblicazioni/analysis_267_2014.pdf (01.06.2015).

ÖZBUDUN Ergun (2011), Turkey’s Constitutional Reform and the 2010 ConstitutionalReferendum. “Mediterranean Politics”, http://www.iemed.org/observatori-en/arees--danalisi/arxius-adjunts/anuari/med.2011/Ozbudun_en.pdf (06.07.2014).

PATTON Marcie (2007), AKP Reform Fatigue in Turkey: What Has Happened to theEU Process?, „ Mediterranean Politics”, nr 3.

RODRIK Dani (2011), Ergenekon and Sledgehammer: Building or Undermining theRule of Law?, „ Turkish Political Quarterly”, nr 1.

SARIGIL Zeki (2012), The Turkish Military, Principal or Agent, „ Armed Forces &Society”, nr 1.

SECRETARIAT General for EU Affairs, Turkey Prime Minister (2010), Propozycjezmian do Konstytucji Turcji z 1982 r., Law No 5982.

THE GUARDIAN (31.07.2008), Turkeys Governing Party Avoids Being Shut DownFor Anti-Secularism, http://www.theguardian.com/world/2008/jul/30/turkey.nato1(08.13.2014).

ÜNVER H. Akin (2009), Turkey’s “Deep-State” and the Ergenekon Conundrum, „TheMiddle East Institute Policy Brief”, nr 23.

URAL Abdullah (2012), Results of the April 27, 2007 Turkish Military’s E-Memorandum,„Interdisciplinary Journal of Contemporary Research in Business”, nr 8.

WÓDKA Jakub (2013), Polityka zagraniczna „Nowej” Turcji. Implikacje dla partnerstwa transatlantyckiego, Warszawa.

VINK Maarten (2001), What is Europeanization and Other Questions on a New Research Agenda, „ European Political Sciences”, nr 3.

YILDIZ Ügur Burç (2012), Civil Military Relations During the Period of the Justiceand Development Party in Turkey, „ EGE Strategic Research Journal”, nr 3.

ZMIANA DO USTAWY o szkolnictwie wyższym w Turcji (2004) no. 5171.

ZUCCONI Mario (2009), The Impact of the EU Connection on Turkey’s Domestic andForeign Policy, „Turkish Studies”, nr 1.

Similar publications